+31 (0)77-3541449
|

Arnoud vist in Dubai

Posted on mei 11, 2007 by admin There have been 0 comments

Zaterdag 6 mei 2007 - Dubai

Ik land 's-avonds rond een uur of 23:00 op Dubai International Airport. Ik ben hier voor m'n werk maar heb m'n hengel toch maar voor de zekerheid in m'n koffer gestopt. De eerste verrassing komt als we het vliegveld uitkomen. De warmte is een klap in m'n gezicht (39ºC en het was al iets afgekoeld). Gelukkig is alles wat op wielen staat voorzien van een airco dus van het vliegveld naar het hotel is het weer even afkoelen. Als ik m'n spullen op m'n kamer heb gezet ga ik eens langs de kust kijken aangezien het hotel er tegen aan ligt. Ver na middernacht is het nog altijd 32ºC warm. Ik zie dat er iemand met een hengel staat en ga een kijkje nemen. Maar de beste man verstaat me niet en mij arabisch is zo slecht dat communicatie uitgesloten is. Ik blijf even kijken maar zie weinig actie en ga dus maar naar het hotel terug aangezien het nog altijd warm is buiten en ik morgen ochtend nog een paar uur heb om het een en ander zelf te proberen.

Op zondag besluit ik dus om een hengel uit te gooien en een shad zwemles te geven in het azuur blauwe water van de Arabische Golf. De kustlijn bestaat hier uit grote rotsblokken waartussen kleine tropische vissen rondzwemmen. Ik gooi m'n shad zo'n 30 meter ver en begin die binnen te draaien. Meteen zie ik beweging in het water en voel kleine rukjes. Als ik de shad vlak onder de kant heb zie ik dat alle visjes nieuwsgierig kijken naar wat voor een shad dat is maar daar blijft het bij. Tegen de tijd dat ik bij de ingang van de Creek ben (10 KM lange zeearm landinwaarts), zie ik ook Needlefish en Crocodile Needlefish achter m'n shad aan sprinten. Maar hoe ik die ook binnendraai en hoe groot die ook is, aan de dreggen blijven ze niet hangen. Morgen is er vast een nieuwe kans.

Maandag 's-middags heb ik weer een paar uur de gelegenheid om te vissen en ik besluit om daar gebruik van te maken. Ik begin meteen bi de ingang van de Creek en knoop een Minnow Red Head aan de lijn. Als ik die een goed eind de golf in zwiep en begin terug te draaien, eerst langzaam en dan wat sneller... KNAL. Shit hij zit vast. Bzzzz, nee dus de spoel van m'n molen begint gillend lijn te geven. Maar hoe strak ik de slip ook zet hij blijf lopen. Dan maar met de duim een beetje bij remmen. Ja dat helpt, na ruim 100 meter te hebben genomen valt de boel stil. De hengel staat enorm krom en ik begin voorzichtig wat meters in te draaien als plotseling de molen weer gillend lijn begint te geven aan de golf. Het zweet dat nu over m'n rug en voorhoofd gutst is minstens zo zout en warm als het water van de Arabische Golf, de zon staat zo hoog aan de lucht dat er geen enkele schaduw is. Gelukkig staat er wat wind die over de golf komt aanwaaien anders was het helemaal niet om uit te houden. Ik besluit eens te kijken of ik wat meters terug kan nemen en draai voorzichtig aan m'n molen. Had ik dat maar niet gedaan, met een enorme knal breekt m'n lijn. Weg Minnow, weg vis. Balend en tegelijkertijd nagenietend van de dril begin ik de vele meters lijn weer op de molen te draaien, ruim m'n hengel op en ga terug naar het hotel. Hopelijk morgen weer wat tijd, dan gooi ik de andere Minnow in.

Op dinsdag heb ik inderdaad ook weer een uurtje de tijd om een hengeltje uit te gooien. Als ik bij de Creek ben aangekomen komt een man uit India naar me toe lopen en wil m'n hengel kopen. Ik vertel hem dat ik die niet graag verkoop maar wel graag kijk hoe hij vist. Hij laat me een klos hout zien waar lijn omheen gewikkeld zit met aan het eind een stuk lood. Op de lijn zitten 3 haken vast waar hij stukjes rauwe vis of gepelde rauwe garnalen aan vast maakt. Hij slingert de laatste 5 meter een paar keer boven zijn hoofd in het rond en gooit het vervolgens een 20 tal meters ver weg, de stroming van het uitgaande tij doet de rest (getijde verschil is maximaal 75 centimeter). Ik gooi een eind verder m'n Minnow in de golf en voel een korte velle snuk op de lijn daarna geen enkele weerstand. Terwijl ik de boel binnendraai zie ik de Minnow boven water komen. De lijn is doorgebeten. Met een dreg haak weet ik uiteindelijk het hele spul op de kant te krijgen als de "lokale" sportvisser begint te brullen. Hij heeft beet, een Red Snapper zoals ze hem daar noemen, hangt aan de middelste haak. Hij durft die niet uit de bek te halen vanwege de scherpe tanden. Ik besluit hem een handje te helpen en onthaak de hele bende. Nou wil ie ook nog m'n tang kopen... helaas, die is ook niet te koope. Ik maak een foto van hem met z'n avondmaal in de hand, ruim de boel op en vlucht richting een koele douche en het zwembad. Niets gevangen (nou ja niet geland) de volgende keer veel dikkere lijn mee, net als deze man had namenlijk dik Nylon, en op de vismarkt 's-ochtends vroeg een paar garnalen kopen, die pellen en aan de haak hangen en wachten op een mooie aanbeet.

Waanzinnig wat een land. Als ik die week ook nog in de sporthaven kom en zie dat er allemaal big game bootjes liggen weet ik één ding zeker, als ik terug kom gaan we dat ook doen. De Marlijnen moet je inmiddels, vanwege de bouw van de palmeilanden en "world", ver gaan zoeken maar het is de moeite waard. Ik ben een ilussie armer en een ervaring rijker. Eerst kijken naar de locale vissers en dan zelf succesvol zijn... Dat blijkt de sleutel tot succes te zijn.

Arnoud de Jong


Dit verslag is geplaatst in Alle, Meerval, Roofvis and was tagged with vissen, trevelly, snapper, shad, Minnow, Dubai, arnoud